Często słyszysz, że: “twoje dziecko ma charakterek!”, “od małego ma swoje zdanie!”. I chociaż w przedszkolu jest grzeczne, to w domu niszczy zabawki, bije i gryzie rodzeństwo. Nieustannie pokazuje humory i niezadowolenie. Czy można zdyscyplinować niesfornego przedszkolaka bez krzyku i klapsów?
Bicie i zastraszanie dziecka bardziej przypomina tresurę niż wychowywanie. Zanim nakrzyczysz na niego upewnij się, że zrobił to celowo. Pamiętaj, że w tym wieku dziecku bardzo zależy na tym, byś była z niego dumna. Chętnie słucha pochwał i lubi nagrody. Najwięcej radości sprawia mu osiągnięcie wyznaczonego celu.
1.Mów dziecku czego oczekujesz. Jeśli w jednym zdaniu poprosisz trzylatka o kilka rzeczy, to dziecko się pogubi i nie będzie wiedziało od czego zacząć. Małe dziecko bierze dosłownie to co mówisz, więc mów krótkie zdania i jasno precyzuj czego oczekujesz w tym momencie. Często przypominaj zasady panujące w domu, gdyż dziecko szybko o nich zapomina.
2.Stawiaj wymagania na miarę możliwości dziecka. Nie bój się prosić o coś, tylko dla tego, że spotkasz się ze złym humorem malucha albo sprzeciwem. Nie zależnie od sytuacji, humoru dziecko ma czuć autorytet i być posłuszne. Jeśli chcesz by pomogło ci nakryć do stołu, gdy właśnie ogląda bajkę - powiedz mu o tym. Nie odkładaj, że innym razem to zrobi, ucz je systematyczności.
3.Kieruj prośby pewnym i zdecydowanym głosem. To uspokaja dziecko i w dłuższej perspektywie zapewnia poczucie bezpieczeństwa. Dziecko powinno wiedzieć, że to o co prosisz jest ważne i nie może zaczekać. Ton głosu jest bardzo ważny, co nie znaczy, że od razu masz krzyczeć. Staraj się unikać wydawania poleceń i nakazów.
4.Podkreślaj pozytywne cechy dziecka, nawet w trudnych momentach. Wytłumacz, że nie akceptujesz jego zachowania i wskaż prawidłowe postępowanie. Nigdy nie atakuj dziecka, ani jego charakteru, powinno wiedzieć, że je kochasz, ale nie akceptujesz występku. Pomóż mu zrozumieć co złego jest w jego zachowaniu.
5.Nie rozgłaszaj wśród rodziny, innych dzieci, czy dziadków uporu dziecka i buntu. To utrwala w nim złe zachowanie. Przyczepienie do dziecka etykiety, sprawia, że zacznie się z nią identyfikować.
Dziecko, na miarę swoich możliwości, powinno mieć przywilej, jak i konkretne obowiązki w domu. Dlatego za posłuszeństwo nie trzeba nagradzać. To powinno być coś normalnego i utrwalonego od najmłodszych lat.
Zdjęcie jest własnością: super.abril.com.br
Wszystkich zainteresowanych,
zachęcam do kontaktu.
Serdecznie pozdrawiam!
Joanna Nowak
joanna.nowak@mail.com
